ابولا (ایبولا) Ebola
سلام، همونطور که قول داده بودم امروز مقاله ای راجع به بیماری ابولا (ایبولا) که در مبحث اپیدمیولوژی ذکر شده بود آماده کردم. یه کم ترسناک و فجیعه، قبلا گفته باشم که فحشم ندید بعد خوندنش
ابولا نام مصطلح گروهی از ویروسهای متعلق به جنس ابولاوایروس (Ebolavirus) از خانواده فیلوویریده (Filoviridae) و مسبب بیماری بسیار مهلکی به نام تب خونریزی دهنده (هموراژیک) ابولا می باشد. این نام بر گرفته از رود ابولا واقع در کشور جمهوری دموکراتیک کنگو (زئیر سابق) می باشد که اولین شیوع ثبت شده بیماری در آن نقطه گزارش گردیده است. ویژگی اصلی این ویروس تار (Filaments) های بلندی است که از لحاظ ظاهری آن را مشابه ویروس ماربورگ (Marburg Virus) ازهمین خانواده و با علائم بیماری مشابه ابولا، جلوه گر می سازد. از زمان کشف تا بحال این ویروس مسبب مرگ و میر فراوان و رقت آوری بویژه در قاره آفریقا بوده است.
این ویروس در ابتدا در جریان شیوع گسترده بیماری مربوطه در زئیر و سودان به سال ۱۹۷۶ کشف گردید. سوش مسبب شیوع ابولای زئیر یکی از پر تلفات ترین موارد اپیدمی یک بیماری بین نسلهای بشر را با نرخ کشندگی (Fatality Rate) ۹۰٪ در بر داشته است (آمار تایید نشده - میلاد) در حالی که سوش مسبب شیوع سودان دارای نرخ کشندگی ۵۰٪ بوده است (آمار تایید نشده - میلاد). دانشمندان بر این باورند که ابولاوایروس یک ویروس زونوتیک (Zoonotic - ویروسهایی که قابلیت انتقال از حیوانات اهلی و وحشی به انسان را دارند، از ریشه Zoonosis - میلاد) بوده که در حال حاضر در حال کشتار در بین جمعیت گوریلهای مناطق کم ارتفاع غرب آفریقا در آفریقای مرکزی می باشد. از اواخر سال ۲۰۰۵ در سه گونه از خفاشهای میوه خوار آفریقا نمونه هایی از خفاشهای حامل ویروس مشاهده گردیده که علائمی از بیماری را نشان نمی دادند و تنها بصورت حامل و ناقل (Vector) و منبع بیماری (Reservoir) عمل می نمودند.
ویروس ابولا بصورت بالقوه بسیار مهلک و بروز دهنده بازه گسترده ای از علائم نظیر تب، اسهال، استفراغ، درد و بیقراری عمومی و عمدتاً خونریزی داخلی و خارجی شدید می باشد. تا کنون هیچ واکسن و درمانی برای آن کشف نشده است. در سطح ۴ ایمنی زیستی (Biosafety Level 4 - آخرین سطح امنیتی آزمایشگاهی که درآن محققین با بالاترین تدابیر امنیتی نظیر پوشش پیشگیری از خطر (Hazmat Suit) و ماسک اکسیژن در آزمایشگاه به کار مشغول بوده، خروجی و ورودی به این اطاقهای کاملاً ایزوله دارای چندین مرحله دوش ضد عفونی، اطاق خلاء، دالان ماورا بنفش و ... بوده و درهای با قفل کمپرس هوایی (Airlock) و کنترل الکترونیکی جهت جلوگیری از باز شدن همزمان و سیستمهای تصفیه هوا امنیت آن را دو چندان می سازد - میلاد) طبقه بندی شده و ]متاسفانه[ کاندیدای استفاده شدن بعنوان سلاح بیولوژیک در جنگها می باشد. نرخ کشندگی بیماری بین ۸۹ - ۵۰٪ بوده وعلت مرگ در بیماران مبتلا، شوک شدید ناشی از کاهش خون (Hypovolemic Shock) و یا از بین رفتن ارگانهای مهم داخلی بدن (عمدتاً کبد، کلیه و طحال - میلاد) ثبت گردیده است.
علائم
علائم مختلف و بصورت ناگهانی بروز می نمایند: تب (دست کم ۸/۳۸ درجه)، سردرد شدید، درد شدید در مفاصل، عضلات و شکم، ضعف شدید، کوفتگی، گلودرد، تهوع و گیجی از علائم اولیه بشمار می روند. این علائم به سادگی با مواردی نظیر آنفولانزا، مالاریا، تیفوئید و دیسانتری (اسهال خونی) اشتباه گرفته می شوند. علائم ثانویه شامل اسهال، مدفوع سیاه و خونی، خون بالا آوردن، سرخی چشم ناشی از تورم مویرگهای سرخرگی، بثورات جلدی ناشی از خونریزی زیر پوستی، سپس کاهش فشار خون (Hypotension)، کاهش حجم خون، تاکیکاردی (تپش قلب)، آسیب به اندامهای داخلی بدلیل گسترش نکروز (فساد) و وجود ادرار در پروتئین، ظاهر می گردند. خونریزی داخلی و خارجی بدلیل در هم کنش ویروس و پلاکتهاست که منجر به ترشح مواد شیمیایی می گردد که می تواند دیواره رگها را تخریب نماید. عمدتاً از تمامی منافذ بدن خونریزی آغاز می شود. این ویروس بر سطح گویچه های سفید خون و پلاکتها اثر گذاشته و مانع از انعقاد خون می گردد (تایید نشده - میلاد).
انتقال
انتقال در انسان از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن بیمار و بعضاً پوست ومخاط وی انجام می گیرد. دوره رشد نهفته آن ۲۱ - ۲ روز (عمدتاً ۱۰ - ۵ روز) می باشد. اگرچه انتقال هوازی بیماری در میمونها شایع است اما در انسان تنها یک مورد (پرونده پرستار "مایینگا" (خانم مایینگا انسکا Mayinga N’Seka) - از قربانیان شیوع اول زئیر، مرگ در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۶ - میلاد) مشاهده گردیده است.
![]()
دو پرستار که بر بالین پرستار ماییینگای در حال مرگ در بیمارستان انگالیمای کینشازا (پایتخت زئیر) ایستاده اند.
درمان
هیچ درمان قطعی برای این بیماری متصور نمی باشد. درمانها تنها حمایتی و برای کاهش درد بیمار و کنترل علائم کشنده بیماری می باشند. داروی ضد ویروس ریباویرین و سرم اینترفرون نیز کاملا بی اثر بشمار می روند. اخیرا واکسنهای موثری برای میمونها کشف گردیده است اما تاکنون بر انسان اثر مثبتی مشاهده نشده است. در واقع عمدتاً واکسنها ۴- ۳ روز پس از بروز علائم اولیه آزمایش شده اند که در این صورت صدمات وارده ناشی از بیماری وخیم تر از آن است که بدن بتواند اثر مثبتی از واکسن را بروز دهد.
واژگان کلیدی
ابولا (Ebola / ایبولا) - فیلوویریده (Filoviridae) - ابولاوایروس (Ebolavirus) - نرخ کشندگی (Fatality Rate) - ناقل (Vector) - منبع بیماری (Reservoir) - سطح 4 ایمنی زیستی (Biosafety Level 4) - شوک ناشی از کاهش خون (Hypovolemic Shock) - مایینگا انسکا (Mayinga N’Seka) - پرستار مایینگا (Nurse Mayinga) - ریباویرین (Ribavirin) - اینترفرون (Interferon) - زئیر (Zaire) - سودان (Sudan)






